Thursday, February 10, 2005

Onzichtbaar de sporen

Kijk mij aan. Zie dit gezicht. Zie dit gezicht onder de maan in de nacht. Zie je dat het is gekust?
Het is gekust. De maan van mond is in haar nieuwe gestalte. Onzichtbaar zijn de sporen, maar deze lippen zijn gekust. Zo zie ik mij voortaan, zo de maan, want ik ben gekust.

Uit: Jij bent mijn mooiste landschap, Ted van Lieshout, 2003

No comments: