(…) Want er is geen hoger schouwspel dan de mens, die wijs geworden is en de vooroordelen van het tijdelijke en persoonlijke heeft afgelegd. En als we een mens kennen, van wie we geloven, , dat hij dit heeft bereikt, dan krijgt hij voor ons een met niets te vergelijken interesse. En als we aan alle geloof, aan alle wijsheid beginnen twijfelen, dan kan het juist een troost zijn, de wegen van een wijze te volgen en te zien, hoe menselijk, hoe zwak, hoe ontoereikend ook hij bij tijd en wijle kon zijn. (…) Uit: Kleine literatuurgeschiedenis, Herman Hesse, Uitgeverij Aspekt 2004
No comments:
Post a Comment