Kat op een heet zinken dak

Miauw. Miauw! Miauw! Miauw?? Miauw!!! Miauw... Miauw... Miauw!!

Vandaag ben ik zonder veel nadenken op de ladder van m'n buren geklommen tijdens een poging de bange, doornatte kat te redden die op het dak van de garage rechttegenover ons huisje beland was. Ik stond daar, buren uit hun ramen hangend en de kat hartbrekend miauwend. En de ladder was te kort, wat nu? Ik nam er een kartonnen doos bij, de kat zou daar moeten inspringen en zo in een mum van tijd met haar vier kussentjes de grond weer onder haar poten moeten voelen. De kat bleek echter niet te happig op de doos en ze leek zichzelf de moed weer in te blazen: daar stond ze, scheef maar sierlijk, op het verkeersbord. Miauw!! Terwijl mijn linkerbuurman verscheen met een nog grotere ladder - één die de hele lengte van de muur overbrugde, riep Julian door het raam: "Leen, what are you doing?!?". Stel je voor wat die dacht. Ik klom maar al te graag mijn laddertje af, ondanks de kortstondige heldenstatus die ik hiervoor opgaf. Daar ging de buurman. Eventjes stond de man helemaal bovenaan, maar de kat moet een geschrokken zijn en toen haar redding net in zicht was, greep ze alle moed bij elkaar en sprong ze naar beneden. Snel is ze weggerend... en daar stonden we dan, met doel volbracht maar middelen onbenut gebleven, applaus klonk uit het raam van de overburen.