Vergeten.

Vergeet mij maar voorgoed, en denk niet aan
ons kort geluk van toen we in schaarse nachten
al wat we aan liefde hadden samenbrachten
onder de witte kudden van de maan.

Vergeet het maar van ridder en van zwaan:
dat waren sprookjes, en die ze bedachten
twee kinderen die op elkander wachtten,
die hebben 't spelende om de tijd gedaan.

Op sterren zijn je dromen scheep gegaan,
en jij wist niet dat sterren konden stranden,
dat hun bemanning overboord kon slaan -

dan spoelen ergens dode dromen aan. -
Ach konden wij de schepen maar verbranden...
Vergeet het maar: wij hebben nooit bestaan.

Vergeten, James Deak
Uit: Geen dag zonder liefde, Poëziecentrum, 2003