Normaalgezien ging ik vanavond uit naar NY maar dit bleek uiteindelijk technisch -en moreel beetje moeilijk; ik zou alleen de path train 33th street moeten nemen hebben, afstappen aan 9th street, 2 of drie blocks stappen, waar Bojana me zou komen afhalen. Help. Daarbovenop nog 's avonds laat weer alleen terugkeren in mijn veel te schone bontkraagjas -geen aanrader in het openbaar vervoer... Andre werd onblikkelijk zo nerveus bij het afspreken dat ik ook al begon te twijfelen aan mijn moedige onderneming. Uiteindelijk ga ik nu volgende vrijdag naar het optreden van Devola. Dan kan ik Matt of Lith als escorte meenemen (dat zijn hier nogal gentlemen!)
Dus wat ben ik aan het doen momenteel...? Me afmatten eigenlijk. Ik zou so een dutje kunnen doen in m'n bed maar Andre is aan het werk en als hij dan terug komt is hij uitgeteld en ik super wakker. Dus... brave madam die ik ben... Heb al heel z'n kamer opgeruimd, de afwas gedaan, liedjes gedownload.. Nu me nog drie uur bezighouden; ik kom om 2u naar de Bar &Grill waar Andre werkt om dan te helpen afsluiten.
Vandaag gaan ontbijten in een fantastische zaak, Basic genaamd. Lekker, hip en gezellig, alles wat je kan wensen dus. Daarna naar de mall, massagebeurt in de massage-stoel en filmpje meegepikt, en een laatste koffietje in Sweet Priscilla's, waar ik Andre een zalige handmassage mocht geven (Dankuwel Annelies Nys voor de knepen van het vak!!)
Annika, bedankt voor je comment! Ik hoop dat ik nog heel veel positieve dingen over deze plek in de wereld kan vertellen - ik vind het hier geweldig, en ik zou het iedereen aanraden om een stapje aan deze andere kan van de wereld te komen zetten. De "salad bowl" van verschillende culturen vind ik uiterst boeiend, iedereen heeft wel z'n eigen roots en toch zijn ze ook allemaal helemaal 'Amerikaans', wat je je er ook bij voorstelt. Zo leerrijk.. Niets daarvan, dat Amerikanen oppervlakkig zouden zijn: diegene die ik mocht leren kennen, daar kan ik echt mijn zegje tegen doen (politiek, geschiedenis etc) Al zoveel mensen die me willen rondleiden. Zalige vrouwen lopen hier rond. In vergelijking met deze survivors kunnen wij nog heel veel leren.. Twee Siciliaanse leren kennen, en ja amai, die kennen er wat van

Tuurlijk is niet alles zo vanzelfsprekend> Terwijl ik in Belgie de dag voor mijn vertrek nog een IMMENSE boete kreeg omdat ik zogezegd het rode licht had negeerd, loop je hier gewoon de straat over, al staat er een cop in de buurt. Angstaanjagend soms, dat verkeer:je mag wel over maar op eigen risico.. Ook avondeten lijkt hier (naar mijn voorlopige ervaring) vrijwel onbestaande: Midnight snacks a volonte, dat wel. De eerste keer in de mall is ook een verschrikking: onbekende zalige winkeltjes, en verkopers die echt van plan zijn te verkopen.
Kortom mensen, ik ben blij hier te zijn. Okee, het is hier veel gevaarlijker 's nachts, maar iedereen weet wat hij/zij moet mijden tijdens de donkere uurtjes.
Ohneeeeee... Barbie is terug. Help. U hoort het correct> BARBIE. Trut van jewelste, die me wel net vraagt of ik mee eet van het -o ja, afgehaalde- Chinees eten. Echt erg: Barbie is de vriendin van een van de mannen hier, moeder van tzee kinderen, 11 en 13 jaar oud. Die zitten hier ook tot midden in de nacht wakker. Iederen heeft een afschuw van Barbie, de kinderen daarentegen krijgen veel respect. Dat vind ik nu een van de chique dingen: iedereen is echt lief tegen die kinderen. Barbie... die aandachtszieke trut die zoveel frustrsties in ons boven haalt: een uitdaging..
Kijk zie, toch alvast 1 confrontatie met het verschrikkelijke Amerika uit jullie voorstellingen.Met Andre en ik gaat het ook fantastisch, bij vrijwel iedreen wordt ik voorgesteld als 'Hello, this is Layne, my Belgian girlfriend I have been telling you about..." Vanmiddag toen we de mall uitliepen liet Andre me voorgaan, en nam dan on;iddellijk terug mn hand vast, een man die ook net naar buiten ging en dit zag zei prompt met een immese glimlach op z'n gezicht: "He's a keeper!" met de verklaring die ik jullie zonet gaf (voorgaan + hand) .
Nu best afsluiten, ik heb de "opdracht" gekregen van ons Barbie (letterlijk met de aanspreking 'Belgian girl, Belgian girl' ) om even op haar dochtertje te passen terwijl ze met haar zoon de sleutels gaat terugbrengen bij Big Ben. Jui... Dat meisje zit hier nu alleen dus zal ik haar maar even gaan entertainen.
Tot binnenkort
No comments:
Post a Comment