Pointillisme

Georges Seurat, Le Chahut, 1889-90

Op basis van 19de-eeuwse wetenschappelijke verhandelingen over de waarneming van kleur en licht ontwikkelde Seurat een (…) techniek waarmee hij de verf de helderheid van het licht wilde geven. Hij was tot de slotsom gekomen dat het mengen van pigmenten, zoals de impressionisten dat deden, dikwijls wat troebele kleuren als resultaat had. Om dit te voorkomen, bracht hij de kleuren onvermengd op het doek (…). De enige paletmenging die hij acceptabel vond, was menging met de aangrenzende kleur in de kleurencirkel of met een hoeveelheid wit; zwart en de aardkleuren waren uitgesloten van het palet. Op het doek mochten de kleuren niet door elkaar lopen, zoals in de pasteuze, impressionistische schilderwijze van nat-in-nat werken vaak wel het geval was. Hiertoe bracht hij de verf in stippels en streepjes op het doek, waarop hij van tevoren de voorstelling al had geschetst. De streepjes vormen de richting van de vormen. Van een afstand neemt het oog de afzonderlijke veegjes waar als een ineenvloeiend gekleurd, trillend licht. Het is deze optische menging die het effect bewerkstelligt van grote helderheid en van glinsterend licht. (…)

Uit: Kunst. Overlevering, verandering en vernieuwing. 1998, OU, Heerlen.