Dichter

Kam je haar
Poets je schoenen
Trek je innerlijk aan
We gaan de wind een hand geven
We gaan de horizon begroeten,
Zoveel te zien, zoveel te doen

We gaan de taal van de vogels leren
We eten het zand van de tijd
We blazen de wereld als een glas

Ja, de namen zijn adem
Het licht is een vogelkreet
De waarheid een fabel

We gaan de handpalmen van de wind lezen
We geven de dingen een andere naam
We slaan de idiomen met stomheid
We spreken de horizon onder vier ogen

Ja ja, we ontmoeten, we groeten iedereen
Douane, wolken, rondvaartbootjes, lakens in de wind, meeuwen, lindebomen, muziek, atleten, streekgerechten, obers, lokale gebruiken, zebrapaden, alles

We reizen zonder landkaart
We komen overal en we schudden alle handen, alle dingen, alle namen door elkaar
En we roepen en we brullen
Overal
Aap, noot, mies
Aap, noot, mies

K. Michel