Voor wie een huis voor het leven koopt en gelukkig is

'Hier zou ik kunnen sterven,' zei ze, en Meneer Pottenbakker stak een sigaret op voor dat raam, liet zijn blik rusten op een myriade eeuwenoude bomen met basten die hem nog onbekende insecten een winterwoning boden. 'Ik zou het kunnen denken,' had hij geantwoord. 'Hier kun je sterven, en hier kun je ongelukkig zijn. We zouden gek zijn dit huis niet te nemen.'
Zijn denkwijze mag dan als eigenaardig worden beschouwd, er valt in ieder geval iets uit op te steken. Wie een huis koopt voor het leven en gelukkig is, moet erop bedacht zijn dat vroeg of laat toch ook het ongeluk de kop opsteekt. In de vorm van ziekten van ouderdom, om het even. Dus zeker, de vraag die men zich bij de aankoop van een huis moet stellen is: 'Kan ik hier tevens ongelukkig zijn?' En hij meende wel dat dit landschap zijn melancholische buien beter kon opvangen dan welk ander landschap ook.

VERHULST, D., Mevrouw Verona daalt de heuvel af, 15de druk, Uitgeverij Contact, Antwerpen, 2008.