Voor hém, over vandaag en langer geleden

Misschien scheen de zon in m'n ogen
Misschien sloeg de bliksem in
of misschien is het waar
dat de liefde verblindt
Want jij stond voor m'n ogen
en ik kon niet meer terug
en alles om me heen
loste op in de lucht

Jij weet niet wat ik voel
en ik weet niet wat jij denkt
En misschien is dit wel het mooiste moment
Want geen woord is gevallen
en geen woord is gebroken
Ik sta hier en ik kijk naar het licht in je ogen
Maar ik zwijg, om mezelf niet te verraden
Maar ik schreeuw in gedachten jouw naam van de daken

Vrij naar: Ginette, Stef Bos
www.stefbos.nl